Frans leren in Montpellier 50+

Ik had mezelf beloofd om na mijn pensioen (in 2025) op vakantie te gaan in Frankrijk en daar dan Franse les te gaan nemen. Helaas kwam er een behoorlijke operatie tussendoor maar in mei 2026 was het toch zover en op 10 mei vertrok ik op taalreis naar Montpellier! Ik had geen speciale reden om voor Montpellier te kiezen maar het bleek een goede keuze te zijn. 

De ontvangst door het gastgezin in Montpellier en de eerste lesdag

Op het vliegveld van Montpellier werd ik opgehaald door Christel, mijn ‘mère d’acqueil’ voor 2 weken en zij nam me meteen mee naar de stad om me een beetje wegwijs te maken.

En maandagochtend met de bus naar de taalschool, het leek alsof ik weer naar de MAVO ging. Daar aangekomen bleek dat ik al ingedeeld was in een groep van 10 personen met niveau B1. Het is een gemêleerd gezelschap, mijn klasgenoten komen uit Zwitserland, Ierland, Duitsland, Amerika, Thailand en Nederland. Er wordt natuurlijk alleen nog Frans gepraat en ik kan het nog steeds aardig volgen. 

Frans leren tijdens culturele activiteiten in Montpellier

In de middag hebben we een stadswandeling door het oude stadsgedeelte van Montpellier. We wandelen, gezellig kletsend, met een groep van +/- 35 personen achter de gids aan… tot ik een betonnen paal in het trottoir over het hoofd zie en erover struikel… Ik dacht eerst nog dat er niks aan de hand was, maar Christel vond dat ik voor de zekerheid toch maar even naar het ‘hôpital’ moest gaan voor een röntgenfoto en jawel hoor, ik heb een ‘petite fracture’ in mijn rechterpols. Vanaf nu loop ik dus rond met een zwarte kunststof spalk en iedereen die weer zo’n betonnen paaltje ziet, roept meteen: “Annie, attention!!” Gelukkig heb ik er geen pijn of last van, het is alleen letterlijk erg onhandig.

De rest van de tijd verloopt zonder valpartijen en ik heb het erg naar mijn zin: mooi weer, leuk gezelschap, leerzame lessen en interessante excursies. We zijn naar een prachtig oud kasteel geweest (Château Flaugergues) met een wijnproeverij erbij; naar de stad Nimes met een prachtige arena en de indrukwekkende tempel ‘Maison Carrée’ en naar de oude vestingstad Aigues-Mortes die nog steeds helemaal ommuurd is; naar Sète waar je vanaf de Mont St-Clair een prachtig uitzicht hebt over de stad, de haven, de prachtige omgeving en de Middellandse Zee. 

Daarnaast hadden we diverse proeverijtjes, stadswandelingen en we hebben ook nog pétanque gespeeld, want als je in Frankrijk bent moet je dat een keer gedaan hebben, inclusief het glaasje pastis na afloop.

Eropuit met mijn Franse gastvrouw

Ook Christel nam me een paar keer mee: naar een demonstratie/expositie van een streetart kunstenaar; een happy-hour in haar favoriete café; een gospelconcert in een mooie kerk en naar een rugbywedstrijd op een groot scherm tussen Montpellier en Ulster om een Europese Challenge Cup.

Daarnaast kon ze ook nog eens heerlijk koken. Het was wel jammer dat haar appartement een stuk buiten het centrum lag, +/- een half uur met de bus, dus ik miste zeker in het begin wel de aansluiting met de klasgenoten.

Tijdens alle uitstapjes werd onderling ook alleen maar Frans gesproken, dus we hebben veel (bij)geleerd. 

Ik vond het zeer de moeite waard en ook zeker voor herhaling vatbaar, maar dan natuurlijk wel in een andere stad in Frankrijk.